Visueel essay · Fine-art natuurfotografie
Minimalistische
wildlife
Vaak wordt een foto sterker als ik iets weglaat.
Het idee
Ik wil dat je even blijft kijken.
Een foto hoeft niet vol te zijn. Vaak wordt hij juist sterker als er minder gebeurt. In mijn minimalistische wildlifefotografie zoek ik naar licht, lijnen en kleine details. Het dier blijft belangrijk, maar ook de ruimte eromheen doet mee. Deze vier foto's laten zien wat ik bedoel.
Vier foto's
Wat mij aantrekt
in deze beelden.
Ruimte rond het dier
Polar Power bestaat voor een groot deel uit wit. Juist dat vind ik mooi aan deze foto. De beer krijgt de ruimte en er is weinig dat afleidt van zijn kop en de stap die hij zet.
Een schaduw door de vleugel
Bij Glassy Goose gaat het mij om de schaduw van de kop. Door het tegenlicht is die door de vleugel heen zichtbaar. Dat kleine detail maakt de foto voor mij.
Kwetsbare vleugels
Deze libel is afgevlogen. Dat zie je aan de beschadigde vleugels. Voor mij draait Dawn Dragonfly om die kwetsbaarheid.
De details op de visjes
Bij Squeeze In gaat het mij om de details op de visjes. Zo klein, en toch is er zoveel aan te zien. Daar blijf ik naar kijken.
Mijn werkwijze
Eerst maar eens kijken.
Ik ga niet op pad met het plan om een minimalistische foto te maken. Ik kijk wat er gebeurt. Waar komt het licht vandaan? Wat doet het dier? En wat kan ik buiten beeld laten? Vaak is het een kwestie van wachten tot het even klopt.
Verder kijken
Er is nog
meer te zien.
Of ik nu een ijsbeer, vogel of insect fotografeer, ik zoek naar iets dat mijn aandacht vasthoudt. Een vorm, het licht of een onverwacht detail. Die manier van kijken zie je terug in mijn portfolio en in mijn boek From nature to art.
Ook in de inktzwamportretten van Ink-Art en de foto's van het vliegend hert in Untamed Sculpture draait het om licht, vorm en kleine details.